Η αναπνευστική ανεπάρκεια είναι μια σοβαρή κατάσταση κατά την οποία το αναπνευστικό σύστημα αδυνατεί να εξασφαλίσει επαρκή οξυγόνωση του οργανισμού ή να απομακρύνει αποτελεσματικά το διοξείδιο του άνθρακα. Μπορεί να εμφανιστεί οξέως ή να εξελιχθεί σταδιακά σε χρόνιο πρόβλημα.

Συχνά αποτελεί επιπλοκή άλλων πνευμονολογικών παθήσεων, όπως η ΧΑΠ, το άσθμα, οι σοβαρές λοιμώξεις ή οι νευρομυϊκές διαταραχές. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν έντονη δύσπνοια, ταχύπνοια, κυάνωση (μελάνιασμα) και έντονη κόπωση.

Η διάγνωση βασίζεται σε κλινική εκτίμηση και ειδικές εξετάσεις, όπως αέρια αρτηριακού αίματος και απεικονιστικό έλεγχο. Η έγκαιρη αναγνώριση είναι καθοριστικής σημασίας για την πρόληψη επιπλοκών.

Η αντιμετώπιση μπορεί να περιλαμβάνει οξυγονοθεραπεία, μη επεμβατικό αερισμό ή άλλες εξειδικευμένες παρεμβάσεις, με στόχο τη σταθεροποίηση της κατάστασης και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής.